بین این جمله های معترضه,چشمهامان دروغگو شده اند

عینکت را بزن به چشمانت,دستهامان دوباره روشده اند

کوله پشتی درد بر دوشم,چشم خود را بریز پشت سرم

بغض های شکسته مانند , استخوانی دراین گلو شده اند

ساده لوحانه عاشقت بودم... ساده لوحانه عاشقم بودی

دست من که نبود این مردم , سینه چاکان آبرو شده اند

سیب بر روی گونه ام رویید , تب عشقت انار زاییده

جای پاشویه کردنش اینها, بر تنش مثل یک پتو شده اند

سگ گله! چه برسرت آمد,گوسفندی به گرگ تن داده

آه این بره های کوچک هم , گرگهای درنده خو شده اند 

برزدی خویش رادلم گم شد,این دروغ نجیب چوپان داشت

بره هامان پلنگ را خوردند, بره ها زود کینه جو شده اند

تو زبان مرا نفهمیدی , بوی کافور می دهد این شهر

آفتابی ترین شب عشقست ... اسکلتها سفید مو شده اند